Z języka niemieckiego: funktionelle Osteopathie und Integration, jest niezależną holistyczną koncepcją terapii. Zakłada ona, że na problemy powstałe w narządzie ruchu, ciało ludzkie zawsze reaguje jako całość. Tak więc niezależnie od tego, gdzie umiejscowiony jest ból, chcąc szybko i trwale uporać się z dolegliwościami, należy poddać terapii całe ciało.

W celu wyjaśnienia zależności przyczynowo - skutkowych w aparacie ruchu, FOI posługuje się trójwymiarowym modelem myślenia. Przy jego pomocy wszystkie zaburzenia funkcjonalne można wyjaśnić i przyporządkować trójwymiarowemu mechanizmowi funkcjonowania stawów.
W systemie tym centralną osią całego systemu jest kręgosłup. Jest on głównym miejscem polaczeń, nie tylko pod względem funkcjonalnym, lecz również jeśli chodzi o układ nerwowy.
W ten sposób można wykazać wzajemne powiązania funkcjonalnej struktury wszystkich stawów. Pozwala to wytłumaczyć, dlaczego schorzenie określane mianem łokcia tenisisty, może powstać w wyniku dolegliwości w obrębie kolana. Bóle głowy natomiast, powodowane są często zmianami w ułożeniu miednicy.

W tej metodzie pierwszym krokiem do diagnozy i terapii jest statyka, czyli ustawienie w przestrzeni poszczególnych kręgów kręgosłupa. Praktyka dowodzi, że mechanizmy kompensacyjne są rozproszone po całym ciele według ustalonego wzorca. Dlatego też mechanizmy te są łatwe do rozpoznania. Zmiany w ułożeniu kręgów są przyczyną blokad i ograniczeń funkcjonalnych. Ponadto każdy problem pojawiający się w kręgosłupie wpływa na stawy obwodowe. Z tego też powodu należy objąć terapią zmiany funkcjonalne w stawach obwodowych, np. w przypadku bólu kręgosłupa. W celu trwałego usunięcia dolegliwości w obwodzie konieczna jest najpierw optymalizacja statyki i funkcji kręgosłupa.